மை தீர்ந்த தூரிகை

உன் நினைவுகள்

கனக்கத் தொடங்கும் பொழுதெல்லாம்

ஏதாவது கிறுக்கத் தொடங்கிவிடுகிறேன்

உனக்கான எதிர்பார்ப்பின் உச்சங்களிலும் ,

எனக்கான ஏமாற்றத்தின் மிச்சங்களிலும் மட்டுமே

இன்னும் கசிந்துகொண்டிருக்கிறது

உன்னைப் பற்றிய நினைவுகள்

இது போன்ற கவிதைகளாக !

உன் விரல் பிடித்து கடந்த சென்ற

வழிப்பாதைகள் மட்டுமே எனது

மொத்த உலகமென எண்ணி எப்பொழுதும்

உற்றுப் பார்த்துகொண்டிருக்கிறேன் !

மை  தீர்ந்த தூரிகை என்று தெரிந்தும்

மனம் அதன் பின்னே ஏனோ

தொடர்ந்து செல்ல நினைக்கிறது .

காரணம் இதுவரை அறிந்ததில்லை !

அவ்வப்பொழுது நிகழும் ஏதேனும்

எதிர்பாராத நிகழ்வுகள் அனுமதியின்றியே

என்னை மீண்டும் கடந்தக்கலங்களில்

தள்ளி தாழிட்டு விடுகின்றன !